De keuken als tijdmachine

Voor mij is koken meer dan eten maken. Het is herinneren. Veel Syrische gerechten brengen me terug naar mijn kindertijd ,naar mijn familie, mijn thuis. In elke geur zit een verhaal. In elke specerij een stukje geschiedenis.

Tijdens deze kookworkshop deel ik niet alleen recepten, maar ook herinneringen. Aan mijn mama's handen. Aan ochtenden in Damascus. Aan feestdagen vol rituelen. Aan het zachte sissen van knoflook in olie, het gelach rond de tafel, de muziek die altijd op stond tijdens het koken – samen met het gezang van vogels en de geur van jasmijn op het balkon.

In Syrië is koken een ritueel. Je kookt met mensen van wie je houdt, voor mensen van wie je houdt. Mijn mama zei altijd: “Laat het deeg je vertellen wat het nodig heeft.” Zo heb ik leren koken niet met maten, maar met aandacht.

Ik nodig je uit om samen te koken, te proeven en te luisteren en je mee te laten nemen op reis door de smaken, geuren en verhalen van thuis.